The Legend of Zelda: Twilight Princess Review (Nintendo Wii Version)




Είδος:Action/Adventure
Format: Wii
Εκδότης: Nintendo
Ανάπτυξη: Nintendo
Παίκτες: 1
Κυκλοφορία: 8/12/2006



Ξεκίνησε ως ένα παιχνίδι που θα έβγαινε στο GameCube αλλά τελικά ήρθε και στο Wii και μάλιστα ήταν από τα πρώτα του παιχνίδια. Το ξαναείδαμε μετά από χρόνια, αφού είχε εξαντληθεί , να ξαναέρχεται στο Wii ως τίτλος «Nintendo Selects». Έτσι είχα την ευκαιρία εγώ και αρκετοί ακόμα να αποκτήσουμε επιτέλους τον πιο πρόσφατο τίτλο για τις Κονσόλες «Σπιτιού» της σειράς The Legend of Zelda. Να επισημάνω ότι δεν θα μιλήσω για την έκδοση του GameCube και ότι αυτό το Review αφορά μόνο την έκδοση του Wii. Το παιχνίδι τυπικά κατατάσσεται ως “Action-Adventure” αλλά θεωρώ ότι τα παιχνίδια της σειράς κάλλιστα μπορούν να θεωρηθούν ένα ιδιαίτερο είδος από μόνα τους, και το Twilight Princess δεν είναι εξαίρεση. Όμως, ας μπούμε στο ψητό του Review.

Ιστορίες για γιδοβοσκούς-Υπόθεση



Ο παίχτης αναλαμβάνει όπως γίνεται σε κάθε παιχνίδι τον ρόλο του Link. Φυσικά, ο Link δεν είναι ο ίδιος όπως συμβαίνει στα Mario για παράδειγμα. Στην περίπτωση μας ο Link είναι ένας νεαρός γιδοβοσκός, σε ένα χωριό στα νότια της πεδιάδας Hyrule, το Ordon. Όλα θα φαίνονται φυσιολογικά, καθώς ο Link θα κάνει παρέα με τα παιδιά του χωριού. Όμως με ένα συγκεκριμένο περιστατικό, ο νεαρός γιδοβοσκός θα βρεθεί σε έναν μυστηριώδη κόσμο, τον κόσμο του Twilight, όπου όλα έχουν μια θολή, χρυσωπή απόχρωση και όπου ο ήλιος είναι δύει. Ο κόσμος του Λυκόφωτος όπως θα τον λέγαμε στα ελληνικά. Εκεί, μεταμορφώνεται σε λύκο και συναντά ένα περίεργο πλάσμα, την Midna, η οποία θα τον χρειαστεί. Και έτσι το ταξίδι για την γέννηση ενός ακόμα ηρωικού Link ξεκινά.

Χειριζόμαστε ανθρώπους και λύκους-Gameplay



Πάνω κάτω ο χειρισμός παραμένει παρόμοιος με αυτόν του Ocarina of Time. Ο Link μπορεί να χρησιμοποιεί σπαθί, ασπίδα, τόξο και διάφορα άλλα παλιά αλλά και νέα αντικείμενα. Μπορεί να τρέξει και να κυλήσει, αλλά και να πηδήξει(μόνο βέβαια όπου γίνεται). Και φυσικά υπάρχει και το Targeting, δηλαδή το «κλείδωμα» σε εχθρούς, αντικείμενα ή ανθρώπους, ένας χρήσιμος μηχανισμός που εισήγαγε το Ocarina of Time. Μια καινοτομία που έρχεται λόγω του Wii στην σειρά, είναι τα Motion Controls. Χρησιμοποιούνται αρκετές φορές στο παιχνίδι, ιδιαίτερα στην χρήση του σπαθιού και του τόξου. Το Motion Plus, δεν υπήρχε όταν κυκλοφόρησε το Twilight Princess οπότε είναι λογικό να μην είναι τόσο ακριβής η κίνηση όσο θα γινόταν με το εξάρτημα, χωρίς αυτό να καθιστά τον χειρισμό δύσκολο και άσχημο. Με το σπαθί και τα Motion Controls είναι δυνατές διάφορες κινήσεις, αλλά όσο προχωράει η ιστορία ο Link μπορεί να μάθει ακόμα περισσότερες και πιο αποτελεσματικές. Κάτι πολύ σημαντικό που θα πρέπει να αναφέρω είναι ο ρόλος του αλόγου του Link, της Epona. Σε παλιότερα Zelda, ο Link έκανε χρήση του τόξου του πάνω στην Epona και την χρησιμοποιούσε για να μετακινηθεί γρηγορότερα και για να περάσει φράχτες. Αν και αυτά συνεχίζουν να υπάρχουν, βλέπουμε προσθήκες όπως την χρήση του σπαθιού πάνω στο άλογο, κάτι που θα είναι και βασικό στοιχείο σε μετέπειτα μάχες. Σίγουρα μια από τις αγαπημένες μου προσθήκες στο παιχνίδι. Ο κύριος χάρτης του παιχνιδιού, το λεγόμενο Overworld είναι εκεί που θα περιπλανιέται ο Link, με ή χωρίς την Epona, στις διάφορες τοποθεσίες αλλά και για να βρει τα «μπουντρούμια» του Twilight Princess. Το μεγάλο λιβάδι της Hyrule είναι στην ουσία το «κέντρο» αυτού του κόσμου.

Φυσικά, μια σημαντική προσθήκη και ίσως το «έμβλημα» του Twilight Princess είναι ο Link ως λύκος. Αν και οι παίχτες δεν θα χειρίζονται τον λύκο-Link όσο τον ανθρώπινο, ο λύκος καταλαμβάνει σίγουρα ένα σημαντικό μέρος του παιχνιδιού. Είναι πιο γρήγορος και πιο ευέλικτος, κάτι που του επιτρέπει με την βοήθεια της Midna να ανέβει εύκολα σε γκρεμούς, οροφές και σε άλλα μέρη που σαν άνθρωπος δεν θα μπορούσε καθόλου. Έχει αυξημένες αισθήσεις που τον βοηθούν στο να βλέπει πνεύματα, στο σκοτάδι ή κρυμμένα αντικείμενα αλλά και να καταλαβαίνει μυρωδιές. Επίσης, έχει την δυνατότητα να σκάβει κάτι που θα τον βοηθήσει πολύ, ιδιαίτερα στην είσοδο του σε σπίτια καθώς δεν είναι και τόσο… επιθυμητός στους ανθρώπους.

Αν και πιστεύω ότι λέω ήδη γνωστά πράγματα για τους fans της σειράς, ο Link φτάνει σε διάφορα «μπουντρούμια» κατά την διάρκεια της ιστορίας καθώς αναζητά κάποια αντικείμενα, που θέλει η Midna. Στα μπουντρούμια αφού λύσει γρίφους, πολεμήσει εχθρούς και βρει το αντικείμενο που θα τον βοηθήσει στο να προχωρήσει στον ναό, θα βρεθεί αντιμέτωπος με έναν Αρχηγό που μόνο αν νικήσει θα πάρει ό,τι ψάχνει. Αυτό είναι μια κλασσική φόρμουλα στα Zelda.

Και όταν έρχεται το Λυκόφως…-Γραφικά



Καθώς είναι παιχνίδι GameCube στην ουσία, τα γραφικά είναι αντίστοιχα. Την βελτίωση δεν θα την χαρακτήριζα αισθητή. Παρόλα αυτά, τα γραφικά του παραμένουν πολύ όμορφα στο Wii. Ίσως σε αυτό να φταίει ότι δεν εξελίχθηκαν τόσο όσο σε παλιότερες γενιές με αποτέλεσμα να μην φαίνεται τόσο αυτό το χάσμα. Είναι αρκετά «σκοτεινά» και δεν έχουν την παιδικότητα αυτών στο Wind Waker, ενός άλλου παιχνιδιού της σειράς. Επίσης, οι (περισσότεροι) χαρακτήρες και εχθροί είναι καλά σχεδιασμένοι, το ίδιο και τα μοντέλα τους. Κάτι που με εντυπωσίασε είναι ότι μέσα στον κόσμο του Twilight παρατηρούμε μια αλλαγή στην φωτεινότητα, στις αποχρώσεις αλλά και το συναίσθημα που προκαλούν. Βλέπουμε μια χρυσωπή απόχρωση από την Δύση του ηλίου και λύπη να επικρατεί παντού. Θα έλεγα ότι την πρώτη φορά που έπαιξα μέσα στο Twilight ένιωσα την λύπη του Link καθώς είχε γίνει λύκος. Όπως και να έχει, αν και γραφικά γενιάς GameCube είναι πολύ καλά ενώ το ιδιαίτερο στυλ στο Twilight είναι ένα μεγάλο υπέρ για το παιχνίδι.

Τραγούδι για Λύκους-Μουσική



Η μουσική επένδυση είναι πολύ καλή. Σίγουρα δεν φτάνει αυτή άλλων παιχνιδιών της σειράς(ναι, το Ocarina of Time κοιτάω), χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι μέτρια ή άσχημη. Η μουσική έχει ποικιλία και ταιριάζει με το ύφος των μπουντρουμιών, καθώς και των μαχών. Σίγουρα εντυπωσιακή. Όσον αφορά τα ηχητικά εφέ, θα έλεγα ότι υπάρχει και εδώ ποικιλία. Βλέπουμε πολλούς και διαφορετικούς ήχους από τον Link, όταν τον χτυπάνε ή φωνάζει παραδείγματος χάριν, αλλά και από άλλους χαρακτήρες ιδιαίτερα της Midna. Επίσης, ο Link μπορεί να παίζει μουσική για να καλέσει ένα γεράκι και την Epona σε χορτάρι, η οποία μουσική σίγουρα θα έχει μείνει στο μυαλό κάθε παίχτη. Αυτοί οι σκοποί μπορούν να παιχτούν και υπό την μορφή ουρλιαχτού από τον λύκο, με το αποτέλεσμα να είναι ιδιαίτερα καλό. Το ουρλιαχτό του λύκου παίζει κάποιον ρόλο και σε άλλα σημεία πέρα από τα χορτάρια και ακούγεται πολύ καλό. Και είναι σίγουρο πολύ αληθοφανές!

«Στο τέλος…»-Επίλογος



Είναι το αγαπημένο μου Zelda. Αρκετά είπα…Είναι ένα παιχνίδι με καινοτόμο χειρισμό, ωραία γραφικά, καλή μουσική επένδυση, το οποίο είναι και ένας τίτλος της σειράς The Legend of Zelda, σειράς με τεράστιο παρελθόν. Ίσως κάποιος απαιτητικός fan να μην το αγαπήσει γιατί θα προτιμούσε κάτι διαφορετικό ή κάτι καλύτερο, όμως εγώ και θέλω να πιστεύω πολλοί άλλοι το λατρέψαμε. Περιμένουμε να δούμε τώρα τι έχει να προσφέρει και το επόμενο Zelda στις κονσόλες «σπιτιού», το Skyward Sword.

Βαθμολογία
Γραφικά:9
Ήχος:10
Gameplay:10
Αντοχή:10
Γενικά:10